From Beijing to Utrecht

#23 Van Almaty naar Bishkek

Het wordt warm… heel erg warm. Volgens de voorspelling wel 36 graden. De wekker gaat daarom om 5:00 ‘s ochtends. Niet onverdienstelijk, want om 10:00 zijn we 60 km verder. De temperatuur is aangenaam dankzij lange schaduwen van bomen.

We trekken de nodige bekijks als fietsers bij een pompstation. Met moeite leggen we uit dat we écht benzine komen tanken. We gebruiken het om op te koken. Vanavond gaan we eindelijk kamperen (slepen we die tent niet meer voor niks mee!).

Na ons pomp avontuur ontmoeten we Sultan de Schapenhoeder. Ik mag op zijn paard! Super spannend. Ik heb nog nooit op een paard gezeten. Laat staan een merrie in verwachting. Terwijl ik mijn ritje maak schrikt Sultan op. Zijn schapen lopen over de snelweg. “Je kunt ze ook geen minuut alleen laten” moppert hij en red de beesten van het verkeer.

Na de lunch wordt het werken. Het is warm en de schaduw wordt steeds korter. Ook verandert het landschap. Bomen maken plaats voor heuvelachtige steppes. Het lijkt alsof je in de duinen rijdt. Er is geen zee, wel heul veel zon! Het is echt prachtig!

We komen aan in Targap en mogen bij Rashid en Gulzada in de tuin slapen. Ons huis is jullie huis zeggen ze. Even later zitten we met de hele familie (15+man) aan tafel in de keuken. Er wordt gezongen, we krijgen een douche aangeboden en de nette eetkamer wordt leeggetrokken. Slapen we toch niet in een tent vanavond!

‘s Avonds schuiven we aan bij het diner. Rashid slachtte gisteren een schaap. Die heeft de hele dag liggen koken in een enorme pan. Roos rolt nog wat deeg en om 22:00 gaan we aan tafel. Enigszins geschrokken staar ik naar een afgehakte schapenkop. Ik ben de oudste. Dus aan mij de eer om het schapenhoofd te verdelen.

Gelukkig word ik gered door Rashid. Als alleroudste neemt hij de kop voor zijn rekening. Hersenen, ogen, tongen… alles wordt verdeeld. Terwijl mijn maag protesteert werk ik onbeduidende stukken orgaanvlees weg. Jeroen zit naast me te smullen. Zonder te kauwen slik ik het arme beest door.

De volgende morgen (6:00) gaan we weer op pad. We klimmen naar een prachtig meer. Hier overleven we het heetste gedeelte van de dag in de schaduw van onze tent. Als we om 16:00 wakker worden staan er allemaal paarden om onze tent. Ze kijken verschrikt op als ik een flesje water uit mijn fietstas haal. Maar spannender wordt het niet.

Spannend is wel de rest van de tocht. Of beter gezegd, het was niet echt ontspannen. Jeroen is hersteld, maar nu ben ik ziek. Al overgevend klim ik de berg op. Ik weet niet of het Jeroens infectie is, of oververmoeidheid, of een opkomende zonnesteek, of dat het toch die schapenkop van gisteren was die me parten speelt. We zullen het nooit weten…

Na de klim dalen we af naar Alga. Het is prachtig! De zon gaat langzaam onder en alles kleurt bruin rood. In Alga slapen we in de tuin van een halal restaurant. Roos en Jeroen zoeken tevergeefs naar een biertje terwijl ik aansterk in de tent.

De volgende dag is het kort fietsen naar Bishkek. Wel flink klimmen! Het is super warm. Misschien verbeeld ik het me, maar als ik uithijg zie ik mijn adem als een wolkje voor me verdwijnen. Ik ken dat van de winter, maar in de warmte?!

We ploffen vermoeid neer in ons appartement: een heuse oud-communistische ervaring. We liggen op twee doorhangende matrassen, de wasmachine geeft stroomstoten en de lift naar boven is zo klein dat je zelfs in je eentje alle wanden nog raakt.

Gelukkig is er airco en er hangt een flinke flatscreen aan de muur met 200 tv-kanalen. We redden ons hier wel!

Terwijl ik in slaap val duiken Jeroen en Roos het nachtleven van Bishkek in… later meer!

Next Post

Previous Post

2 Comments

  1. Chris July 17, 2019

    Prachtige natuur daar.
    Zet m op Menno

  2. deenmenno@gmail.com July 18, 2019 — Post Author

    He michael, niet echt 🙂 Roos is een vriendin van ons en fietst 2,5 week met ons mee. Van Almaty tot Tashkent vergzeld ze ons in deze hitte 🙂

Leave a Reply

© 2020 From Beijing to Utrecht

Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: