From Beijing to Utrecht

#13 3 Dagen Jiayuguan

Het regent één keer per maand in Noord China. Regen hier, is als sneeuw in Nederland. Drie vlokken en niks werkt meer. In Jiayuguan regent het (op moment van schrijven) al vier dagen. Niks is hierop berekend. Er is geen waterafvoer in de stad en buiten de stad worden wegen stuk gereden.

Maar ik loop op de zaken vooruit. Onze eerste dag in Jiayuguan staat in het teken van uitrusten. Dus we stappen op de fiets en rijden naar een fort. Het herbouwde fort staat aan het laatste / eerste stuk van de Chinese muur. Net als in Datong, is het fort eeuwenoude nieuwbouw.

We lopen rond met hysterische audio tour. Het kastje ‘weet waar je bent’ en springt steeds te vroeg naar het volgende audiofragment. Een wat zijige dame vertelt in Chinees-Engels de precieze afmetingen van ieder gebouw waar we langs lopen. Niet de meest interessante informatie. Interessant is wel het verhaal achter een tempel in het fort.

De tempel is gebouwd ter ere van een beroemde generaal. Deze verloor zijn hoofd tijdens een veldslag. Volgens de mythe is zijn lichaam zijn hoofd komen claimen bij de tegenstander. ‘Waar is mijn hoofd, geef mij mijn hoofd terug’ riep het onthoofde lichaam terwijl het de slaapkamer van zijn moordenaar inliep. Het klinkt een beetje als de vrouw zonder hoofd uit Limburg, vind je niet Ties, Puck, Lisa en Elias?

Na het fort fietsen we 10km verder. Hier zullen we dan eindelijk de Chinese Muur beklimmen. Het is werkelijk spectaculair. In een mum van tijd sta je bovenin de bergen. Het uitzicht is prachtig! Eenmaal boven klimmen we nog wat verder de bergen in (zonder muur). Schilderachtige donkere bergen doemen op achter iedere bergtop. Het is echt fenomenaal.

Onderweg naar het hotel worden we overvallen door de regen. We besluiten een dagje langer te blijven. Dan kunnen we een regenpak scoren. Die hebben we onwaarschijnlijk snel gevonden. Hetzelfde geldt voor een usb-c naar hdmi kabel. Nu kan Jeroen Eurovision op een groot scherm kijken!

Onderweg naar het hotel lopen we langs een ander groot scherm. De bioscoop! Ik vraag bij het loket of er een Engelstalige film draait. Twee minuten later zitten we met onze 3D bril, 3 uur lang naar vechtende superhelden te kijken (in ons nieuwe regenpak). Ik wist niet dat ik een groot scherm zo zou missen. Een beetje bezweet van het regenpak, maar uitgerust, komen we de bioscoop uit.

In het hotel wordt de rust verstoort als de hdmi kabel niet werkt en Jeroen uit zijn gloednieuwe regenpak scheurt. Enigszins gefrustreerd zoeken we een restaurant op. Het Hotpot restaurant maakt alles goed! Hotpotten is een fondue in hete soep. Heeeeeeel erg lekker én gezond!

Gezien het weer blijven we nóg een dag hangen. Ik ga naar de kapper en we hebben een heel leuk gesprek. De eigenaar van de zaak is 28 en zijn familie woont een dag met de auto naar het zuiden. De reden om hier een zaak te beginnen heeft vooral met de prijs per vierkante meter woon/werktui van doen. Die ligt beduidend lager (facto 3) dan in het zuiden.

Na twee uur kletsen nemen we afscheid en eten we in een restaurant waar je spiesjes vlees grilt boven een pan met hete briketten. Het is wel verwennerij hoor in China. Voor een prikkie ga je zo lekker, zo bijzonder en zo gevarieerd uit eten. Dat wordt nog afzien straks.

Gelukkig blijven we nog even in China. Zelfs de kapot geregende weg, vol blubber en gaten richting Yumen belemmerd ons plezier aan dit fantastische land niet…in de volgende blog meer hierover.

Next Post

Previous Post

2 Comments

  1. Piet May 9, 2019

    Weer een heerlijk verhaal. Na ons telefoon gesprek begrijp ik waarom de verhalen zo pakkend en leuk zijn. Menno begint met de blog, redigeert een eerste keer dan gaat Jeroen ervoor zitten en redigeert het een tweede keer en daarna controleert op hij op spelling en gramatica. Een “Joint Effort” geeft een goed resultaat.

    Ga zo door !!!!!!!

Leave a Reply

© 2020 From Beijing to Utrecht

Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: