
Wat een stad!’ Roep ik, als we Baltimore inrijden. Het is spitsuur. Auto’s rijden ongeduldig door de drukke straten van de evenzo drukke stad.

Het is moeilijk uit te leggen, maar het is een visueel spektakel. Het is vol. Vol met elektrakabels, stoplichten, versleten fietspaden en bakstenen gebouwen.

In tegenstelling tot voorafgaande steden is er aan de oostkust veel meer klei. Het resultaat: geen huizen van hout, maar van baksteen. Het voelt een beetje als thuiskomen.
Ik ben aan! Hoe leuk is deze stad!

Dat wordt nog eens bevestigd door onze warmshower host Andrew. Hij stelt zijn prachtige huis open voor ons en neemt ons zelfs mee uit eten!
Ook hier voelt het als thuiskomen. Overal adruino’s, computerschermen en klusmateriaal. Het is alsof ik het huis van mijn vader binnenstap.

Als bedankje trakteren wij Andrew op een Baltimore crab cake. Dat is niet crap als is stom, maar als in het zeebeestje. En geen cake als in iets wat je bij begrafenissen serveert, maar een gefrituurd bolletje krab. Dat is… superlekker!

We bezoeken Fort Henry. Hier is een belangrijke aanval van de Engelsen afgeweerd in 1812 én werd het volkslied geschreven. Wel een stoerder verhaal dan ons volkslied…

We krijgen zelfs een demonstratie vuursteen schieten en soldaten muziek!

Vanuit Baltimore rijden we via Amish Country naar Philadelphia.

Na een vlakke start is het drie dagen klimmen met een grote K.

Enigzins uitgeput en met een hongerklop arriveren we bij een winkeltje.

Ali maakt een heerlijke omelet voor ons en met nieuwe energie trotseren we de maisheuvels.
Kheili mamnoon barāye in omlet!

We zijn er, Amish omgeving, want overal zien we poep en dunne strepen op de weg. De herkomst van de poep laat zich raden, de strepen zijn sporen van metalen koetswielen.

Naast koetsen met mensen in klederdracht, zien we opvallend veel referenties naar Nederland.

Roll Waffles in Dutch Style (?), Dutch Haven, Dutch Marketplace, en… het dorpje New Holland.

Op zich niet gek, want de Amish (genoemd naar Jakob Amman uit Zwitserland) zijn een afsplitsing van de Mennonieten. Dat is niet als, ze geloven in Menno Deen, maar meer als, ze volgen de leer van Menno Simons uit Friesland.

De Mennonieten en Amish verschillen op een aantal punten. Meest opvallend is hun kledingstijl. Amish in effen en donkere kleding, zonder ritsen en franjes.

De Mennonieten zijn iets moderner. Mannen in een geblokt overhemd en spijkerbroek, vrouwen in een bloemetjesjurk.

We zien veel Mennonieten fietsen. Gezellig kletsend, geduldig en ontspannen rijden ze de heuvels over met bovenbenen die van staal moeten zijn! Sterruk jonguh!

Na het heuvelrijke platteland arriveren we in de buitenwijken van Philadelphia.

Een groene fietsroute brengt ons tot in het centrum.

Nog even aanbellen bij het verkeerde adres, eer we aankomen bij Maya en Arden. We mogen twee nachten logeren bij deze vriendinnen van Suzette (uit Ann Arbor).

Hoe fijn en gezellig is het meteen. Tijd om de Rocky Run te doen, Philly Beef Cheese te eten!

Flora en Fauna Quiz voor Lisa en Alex
We komen deze bloemetjes bijna overal tegen! Wat voor bloemen zijn het en denk je dat ze ook bij ons in de tuin kunnen groeien?

Leave a Reply