‘How do you find it selluf go?’ vraagt Thijs als we een veel te grote Gyros wegstouwen.
We hebben honger. Het klinkt als niks, een klim van 1,5%, maar er zijn dagen dat ik het niet fiets. Vandaag en gisteren wel.
Het is vals plat omhoog, langs een prachtige rivier, door een nog prachtiger bos.
Watervalletjes, stroompjes, uitzichtjes. Ik begrijp waarom de Amerikanen zo trots zijn op dit pad.
Onderweg zien we hertjes wegspringen, otters vluchten en blijven de beren uit.
Gelukkig, want daar zag ik als een beer tegenop!
We puffen uit op het terras en maken optimaal gebruik van de refill cola light (zeven cola uit één bestelling). Best gênant, maar heul lekker.
Op de camping houden we ons aan de anti-beren regels. Boodschappentas en fietsen ver bij de tent vandaan. Geen etenswaar in de tent. Toch slaap ik een beetje onrustig… je weet maar nooit!
In Donges Drive-in diner ontmoeten we Lizzy. Die heeft een coole hobby joh! Acht jaar oud en winnaar van de Hoosier Tire Heroes. Deze dame scheurt gewoon rond in echte races!
Twee-en-een-halve dag klimmen wordt beloond! Op het hoogste punt bereiken we de tweede continentale waterscheiding van onze reis.
Dat kennen we nog uit Duitsland waar we hebben gekampeerd in de buurt van Dicke Scheid met Frank en Steven.
Vanaf daar is het ‘poepen zonder douwen’ naar Cu-cumberland. Hier valt letterlijk NIKS te beleven. Alles lijkt dicht of vertrokken.
Gelukkig is de brouwerij open. In de doordringende geur van gistend hop, prikken we wat pinnetjes in een landkaart en maken we Thijs in met boerenbridge.
Hebben in ieder geval twee van de drie een leuke avond.
Flora en Fauna Quiz voor Lisa en Alex.
Onderweg komen we heeeeeeel veel vlinders tegen. Wist je dat vlinders hele grote afstanden kunnen overbruggen? Hoe hoog denk je dat een vlinder kan vliegen?
Leave a Reply