Samen met Mark en Bobbi fietsen we Cleveland uit. Lekker links, beetje rechts, en hoppa! We zitten op een fietspad.
Een héle dag geen auto’s! 90 Kilometer lang volgen we een oud jaagpad door prachtige bossen, landerijen en parken. Ze kunnen het dus wél in Amerika, fietspaden aanleggen 😇.
Het is echt tof hoe oude industrie en ‘nieuwe’ natuur samen smelten in het landschap.
Andere fietsers maken allemaal een praatje met Jeroen. Om tijd te besparen vertellen niet meer over het ongeluk: ‘We komen helemaal uit San Francisco’… Een leugentje voor bestwil zeg maar.
We stoppen om te eten. Ervaring leert ons dat we een maaltijd het best kunnen delen. De porties zijn groot genoeg en het scheelt best wat in ons aangevreten budget.
De gratis overnachting in Ohio & Erie Canal Tow Path Trail Park (hele mond vol) ook. Hier worden we ‘s nachts getrakteerd aan een wijd scala aan dierengeluiden.
Snurk snurk, doet een wasbeertje, piep doet de muis, prik doet de mug en heel diep en zwaar ademen doet het hert. Best gezellig deze beestenboel.
Een vergelijkbaar pad brengt ons de volgende dag naar Atwood Lake. We maken een stopje bij een drive-through-mini-super. Told ya! Alles in Amerika is om doorheen te rijden.
Het heuvelt lekker door een groen landschap. Kerkjes met wijze lessen (‘the only free cheese is in the mousetrap’) staan in stille dorpjes. En we passeren minstens 5 Dollar Generals: de Action van Amerika.
Een verlaat ontbijt (11:30) doen we bij Dave’s Dinner. Super lekker en lief! Want na een kort gesprekje met ‘Donni’s Cousins’ (aldus be serveerster) hebben ze stiekem onze rekening betaald!?
In Jewett waarschuwde de serveerster voor de klim uit het dorp. ‘We zijn wel wat gewend’ pochen we… en dat klopt…
eigenlijk best. We hebben de Rocky’s tóch nog in de benen, ondanks de verplichte 6 weken stop…
denken we…
Als we een spannende (afgesloten) brug oversteken worden we verrast met twee klimmen. Het is twee keer de Vaalserberg op en de pap is op. Met jelly benen doen we twee uur over tien kilometer. Had de serveerster toch gelijk.
Een paar meter voor de top doen we een ranzige proteïne shake bij Tina. Wat een welkome vrouw zeg. We hebben een heerlijk gesprek en lachend stappen we weer op de fiets. Met deze morele boost en shake in de mik, behalen we dan toch het motel.
We zijn te moe om te denken. In plaats van een maaltijd te delen bestellen we een pizza én pasta. Even later zitten we met een pan Alfredo pasta, een kaas pizza en een pizza peperoni van 40cm doorsnede aan tafel. Zucht.
De volgende dag gaan we lekker! De panhandle trail is weer prachtig en de doggy bag pizza zijn een goede energy boost. Bijna zonder de weg te delen met auto’s komen we aan in Pittsburgh.
Ik laat mijn wiel fixen door amazing Bryan bij Union Bike Lab. Er was een spaak gebroken en hij stelt ook nog even mijn schakelsysteem af. Dat wordt lekker fietsen! Maar eerst Pittsburgh verkennen én wachten op onze vierde gast uit Nederland!
Flora en Fauna quiz voor Lisa en Alex.
Langs de weg zie. We deze struik heel veel. Kunnen jullie bedenken van welke plant deze wollige bloem een familie is?
Leave a Reply